Polityka prywatności: iKorculainfo.com używa plików cookies w celu łatwiejszego korzystania ze strony internetowej. Pozostanie na naszej stronie oznacza zgodę na ich wykorzystanie.

Wyspa Korćula, Chorwacja

Wyspa Korčula, ChorwacjaŚrodkowo - dalmatyńska wyspa Korčula rozciąga się z zachodu na wschód równolegle do pobliskiego lądu. Jej długość to 46,8 km, szerokość od 5,3 do 7,8 km, powierzchnia 270 km kwadratowych. Jest szóstą wyspą pod względem wielkości na Morzu Adriatyckim. Od Półwyspu Pelješac dzieli ją Kanał Pelješacki, a odległość między nimi w najwęższym miejscu wynosi 1270 m. Wybrzeże wyspy rozciąga się na 182 km, a wybrzeże pobliskich wysepek następne 54 km.
 
Wyspa jest wspaniale położona wśród rozlewisk i zatoczek. Strona północna jest stosunkowo niska i łatwo przystępna, z kilkoma naturalnie chronionymi od wschodniego i południowego wiatru  portami: Korčula, Banja, Račišće, Vrbovica, Babina, Prigradica. Strona południowa jest bardziej rozłożysta lecz miejscami stroma: tutaj gdzie niegdzie skały sięgają 30 metrów ponad poziom tafli morza.
 
Wyspa KorculaZnajduje się tu wiele zatok i przystani osłoniętych od północnego wiatru, ale wystawionych na południowy: Zavalatica, Rasohatica, Orlanduša, Pavja Luka, Pupnatska Luka, Priżba, Grščica, a Brna jest osłonięta także od wiatru południowego. Największa, najlepiej chroniona zatoka to Vela Luka na samym krańcu zachodniej części wyspy.
 
Wyspa Korčula była zamieszkana już w czasach prehistorycznych, a ślady pradawnego życia odkryto w wielu miejscach. Najstarsze odkrycia to kamienne noże z czasów neolitu na wysepce Babija w pobliżu miasta Korčula. Najbogatsze i najlepiej zbadane neolityczne  stanowisko archeologiczne to Vela Spilja w miejscowości Vela Luka.
 
Korcula, Chorwacja W szóstym stuleciu przed naszą erą wyspę zasiedlili Grecy, zaczynając od dzisiejszego miasta Vela Luka i nazwali wyspę Corcyra Melaina (Czarna). Nieco później na drugim końcu wyspy na terenie dzisiejszej Lumbardii osiedlili się Grecy z wyspy Vis (Issa), zakładając znaczącą osadę. W pierwszym wieku naszej ery wyspą, jak i całą Dalmacją zawładnęli Rzymianie, nazywając ją Ilirią.
 
W siódmym wieku do wybrzeży Adriatyku dotarli Słowianie – Chorwaci i wkrótce założyli własne państwo, które najpierw było księstwem, a od 925 roku królestwem pierwszego króla Tomisława. W skład tego królestwa wchodziła również Korčula. W 1000 roku mletski wasal Piotr II Orseolo zajął miasta i wyspy dalmatyńskie i wtedy pod panowanie weneckie weszła również  Korčula.
 
Miasto KorčulaKiedy Napoleon pokonał Republikę Wenecką, Dalmację na krótko przejęła Austria, potem Francuzi, następnie Anglia, żeby ponownie wrócić pod austriackie panowanie i pozostać pod nim do końca I wojny światowej (1918 rok). Po demokratycznych wyborach w 1990 roku mieszkańcy Chorwacji opowiedzieli się w referendum za odłączeniem od Jugosławii i ogłoszeniem samodzielnego państwa Republika Chorwacji. Burzliwa historia (Korčuli) została zapisana w kamieniu i jest widoczna w każdym miejscu tej niezwykłej wyspy.
 
Turystyka zaczęła się rozwijać na Korčuli końcem XIX wieku. Pierwsze kąpielisko miejskie otwarto w 1904 roku w mieście Korčula, a pierwszy korczulański turystyczny folder reklamowy w kilku językach wydano w Wiedniu w 1914 roku. Po II wojnie światowej, w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku rozpoczął się rozwój współczesnej turystyki: budowane były hotele, przygotowywane pola kampingowe i inne obiekty turystyczne. Szczególne znaczenie miała „turystyka zdrowotna” ze względu na łagodny klimat, czyste powietrze i morze, jak również lecznicze błota w kilku miejscach wyspy.
 
Dzisiaj wyspa Korčula przedstawia sobą niezwykłe połączenie przepięknej przyrody, tysiącletniej kultury i historii oraz nowoczesnej turystyki. Niezliczone urocze plaże i zatoki, luksusowe hotele i domy wczasowe, stuletnie gaje oliwne i winnice, prastare rezydencje letniskowe i starożytne osady, które wydaja się być zagubione w jakichś dawno minionych czasach, wabią na wyspę turystów z całego świata. Zapraszamy i Was, żebyście poznali i zbadali wyspę Korčula.

Jesteśmy pewni, że gdy przyjedziecie raz, będziecie chcieli wracać.